İnsan sevdiğine götürdüğünün hesabını yapar mı hiç..?

Tarih 29 Nisan 2009


Dervişin biri kırda, seri ve heyecanlı bir şekilde yürüyen bir köylü kızı ile karsılaşıyor ve“Kızım, dur bakalım biraz nefeslen” diyor.Derviş kıza bakıyor ve eteğinde bir şeyler taşıdığını görünce soruyor:

- Eteğindekiler nedir?

– Elma

- Kime götürüyorsun?

– Şu karşı tarlada çalışan sevdiğime götürüyorum.

- Peki kaç elma var eteğinde?

– Derviş amca, o nasıl söz, insan sevdiğine götürdüğünün hesabını yapar mı hiç?

Bu cevabı duyan derviş donup kalıyor ve elindeki tesbihi kırıyor…!

Diğer ilginizi çekebilecek yazılar:

  1. İnsan Olun Yavrularım İnsan Olun, Yavrularım !   Ana karıncayla baba karınca, yavru karıncalan çevrelerine toplamışlar, onlara karıncalık dersi veriyorlardı. Baba karınca, dersinin sonunu şöyle bitirdi:   -  Yavrularım! Hayatta karınca olmaya çalışın!...
  2. Derviş Vaktiyle bir derviş, nefisle mücadele makamının sonuna gelir. Meşrebin usulünce bundan sonra her türlü süsten, gösterişten arınacak, varlıktan vazgeçecektir. Fakat iş yamalı bir hırka giymekten ibaret değildir. Her türlü görünür...
  3. Adalet ve Tevazu Emevi halifelerinin büyüğü Ömer b. Abdülaziz Hazretleri, devlet başkanlığı sırasında kul hakkı ve sosyal adalet hususunda çok titiz davranırdı. Gece çalışmalarında ayrı işlere tahsis ettiği iki kandili vardı. Bunlardan birini...
  4. ‘Vermeyince Mabud, Neylesin Sultan Mahmut’ Sultan II. Mahmud Han Sultan Mahmut kılık kıyafetini değiştirip dolaşmaya başlamış. Dolaşırken bir kahvehaneye girmiş oturmuş. Herkes bir şeyler istiyor. Tıkandı baba, çay getir Tıkandı baba, oralet getir, kahve getir…....
  5. Fakir ve Kör Kibirli ve zengin birisi kapısına gelen bir fakire bir şey vermediği gibi, onu hem paylar hem de kapıyı yüzüne kapatır.. Zavallı fakir içlenir; bir tarafa çekilir ve oturur, ağlamaya başlar.....


Yorum Yapın